Z kart historii – cz. 2

Prezentujemy dziś kolejną porcję historii i kilka najstarszych zdjęć z życia naszej parafii z przełomu lat 20. i 30. XX w.

Mimo początkowych trudności organizacyjnych młoda parafia stopniowo rozwijała swoje życie kościelne. W 1926 r. zbór zakupił dom parafialny przy ul. Libelta, co pozwoliło rozszerzyć działalność parafii. Jeszcze w tym samym roku zawiązało się Stowarzyszenie Polskiej Młodzieży Ewangelickiej, a w roku następnym Towarzystwo Ewangelickie i Koło Pań. W parafii było stosunkowo dużo dzieci i młodzieży. W tym czasie zaczęła działać szkółka niedzielna, odbywały się też Godziny biblijne. Pod koniec lat 20. istniało nawet przedszkole parafialne, które było otwarte dla dzieci różnych wyznań. Organizowano też wycieczki i spotkania integracyjne.

Ważną częścią działalności parafii był nacisk na krzewienie patriotyzmu. Organizowano okolicznościowe akademie, jak np. w 1930 r. obchody setnej rocznicy powstania listopadowego z udziałem gen. Wiktora Thommé czy w roku następnym, z udziałem przedstawicieli władz, nabożeństwo z okazji imienin marszałka Józefa Piłsudskiego.

Tak więc mimo, iż w dalszym ciągu nabożeństwa odbywały się w kościele staroluterskim, parafia stopniowo rozrastała się i poszerzała swoją działalność.

Z kart historii – cz. 1

Początki Parafii Ewangelicko-Augsburskiej w Bydgoszczy

20 stycznia 1920 r. Bydgoszcz, po prawie 150 latach zaboru pruskiego, stała się częścią niepodległej Polski. Od 1920 r. do miasta napływali Polacy z różnych stron kraju. Byli wśród nich urzędnicy i wojskowi z byłej Kongresówki i Śląska Cieszyńskiego – wielu z nich wyznania ewangelicko-augsburskiego.

Już w 1921 r. polscy ewangelicy, których liczbę szacuje się na ok. 580 osób, podjęli działania zmierzające do powołania w naszym mieście Towarzystwa Polaków-Ewangelików i zorganizowania nabożeństw w języku polskim przynajmniej raz w miesiącu. Staraniom utworzenia zboru ewangelickiego w Bydgoszczy patronował wojskowy kapelan Dowództwa Okręgu Korpusu nr VII i zarazem proboszcz ewangelicki nowoutworzonej parafii w Poznaniu ks. Józef Mamica.

W rezultacie 20 lutego 1922 r. powołano Polski Zbór Ewangelicki w Bydgoszczy. Administratorem został ks. J. Mamica, a przewodniczącym pierwszego kolegium kościelnego został kupiec Stanisław Miller. Początki do łatwych nie należały, ponieważ parafia nie posiadała swojego kościoła. Dzięki przychylności gminy staroluterańskiej nabożeństwa odbywały się w kościele przy ul. Poznańskiej 25. Lekcje religii początkowo prowadzono w sali Męskiej Szkoły Wydziałowej przy ul. Konarskiego, później w sali Społeczności Chrześcijańskiej przy ul. Marcinkowskiego, a także w auli gimnazjum klasycznego przy pl. Wolności.

Pierwsze w Bydgoszczy nabożeństwo ewangelicko-augsburskie odprawione zostało sto lat temu – 26 marca 1922 r. – przez ks. Józefa Mamicę.