6 marca, w pierwszy piątek miesiąca, obchodziliśmy Światowy Dzień Modlitwy, którego hasłem przewodnim były słowa: „Czy wiecie co wam uczyniłem?” Liturgię nabożeństwa przygotowały kobiety z wysp Bahama, rozpoczęły słowami: Śpiewajcie Panu pieśń nową, pieśń ku Jego czci od krańców ziemi (…), wy wyspy i ich mieszkańcy (wg Iz. 42,10).

W Bydgoszczy tegoroczne, ekumeniczne spotkanie zostało zorganizowane przez parafianki z Kościoła Metodystycznego, a obok luteranek wzięły w nim udział członkinie Kościoła Katolickiego .

Tytułowy obraz ŚDM 2015 „Błogosławiony” został namalowany przez Chantal E.Y.Bethel. Autorka pokazuje flamingi, które pochylają się nad stopami Chrystusa. W tym akcie uległości symbolicznie pokazane jest przebaczenie, pokój i miłość. Autorka poprzez namalowany obraz ptaka narodowego – flaminga – czci Bahamy. Czci również nasze błogosławieństwo, gdy dzielimy się z nim z całym światem.

\”Oto idziemy do Jerozolimy i wszystko, co napisali prorocy, wypełni się nad Synem Człowieczym\” – jest wezwaniem, które Kościół podejmuje każdej niedzieli w okresie pasyjnym. Od środy, zwanej popielcową, rozpoczyna się okres, w czasie którego oczy nasze nieustannie zwrócone będą na Golgotę. Chrystus powiedział: \”Oto idziemy do Jerozolimy…\” i wezwał uczniów swoich, aby towarzyszyli Mu w Jego ostatniej drodze do świętego miasta, Jerozolimy, w którym spotkać Go miała gwałtowna i męczeńska śmierć. Jezus wkroczył na tę drogę, aby wypełniła się przepowiednia o Słudze Pana (Iz 53,1nn). W Jerozolimie Jezus miał oddać życie swoje na okup i przez krew swoją zbawić tych, którzy byli słabi i bezbożni (por. Rz 3,25; 5,6.8).                       wg luteranie.pl

Trzecia niedziela przed postem, zwana Septuagesimae, niegdyś rozpoczynała tzw. wielki post. Dzieli ją od Wielkanocy 70 dni, stąd jej nazwa: Septuagesimae, co znaczy: Siedemdziesiątnica. Tematem wiodącym w tekstach biblijnych, wyznaczonych do czytania przez Kościół w niedzielę Septuagesimae, jest sprawiedliwość i miłosierdzie. W Biblii wielokrotnie czytamy, że Bóg jest sprawiedliwy i miłosierny. W pojęciach tych zawarte są pokrewne sobie treści. Sprawiedliwe – według Starego Testamentu – jest to, co służy dobru ogółu i drugiego człowieka. Sprawiedliwym może być nawet to, co nie do końca jest zgodne z przepisami Prawa, ale jednak służy dobru bliźniego. Zresztą przykazania Boże zostały nadane, aby człowiek człowiekowi mógł okazywać miłosierdzie. Bóg sprawiedliwy – to Bóg miłosierny. Dlatego Chrystus Pan często domagał się od uczniów swoich większej sprawiedliwości od tej, którą szczycili się faryzeusze, gdyż ich sprawiedliwość polegała na przestrzeganiu litery Prawa, a nie jego ducha.                                                                                             wg luteranie.pl

Jak co roku w dniach 18-25 stycznia na całym świecie odbył się Tydzień Modlitw o Jedność Chrześcijan. Centralnym punktem bydgoskich obchodów było nabożeństwo Słowa Bożego, które miało miejsce w naszym kościele w piątek, 23 stycznia. Poprowadzili je duchowni pięciu Kościołów chrześcijańskich: Prawosławnego, Rzymsko-Katolickiego, Polsko-Katolickiego, Ewangelicko-Metodystycznego i Ewangelicko-Augsburskiego. Swoim śpiewem liturgię ubogacił nasz parafialny chór pod kierunkiem Jakuba Kwintala, który zagrał również na organach.

fot. Robert Szalow

Serdecznie zapraszamy na spotkanie adwentowe, które odbędzie się w sobotę 13 grudnia o godz. 16.00 w sali parafialnej przy Wałach Jagiellońskich 14.

W niedzielę, 30 listopada rozpoczyna się Adwent Roku Pańskiego 2014. Jednocześnie zostaje otwarty w ten sposób nowy rok kościelny, kolejny etap na chrześcijańskiej podziałce czasu. Adwent to czas refleksji i wewnętrznego skupienia. Już w IV wieku ustalono, że pierwszy dzień Adwentu przypada w niedzielę, cztery tygodnie przed 25 grudnia i rozpoczyna nowy rok kościelny.

Na drodze Adwentu znajdziemy wiele znaków i symboli. Jednym chyba z najbardziej charakterystycznych znaków czasu Adwentu jest wieniec adwentowy.

Pierwszy wieniec adwentowy zawisł w Hamburgu w grudniu 1839 roku w sali modlitw ewangelickiego ośrodka dla sierot z biednych dzielnic. Szkołę – przytułek założył ewangelicki duchowny, teolog i działacz społeczny z Hamburga, ks. Johann H. Wichern (1808-1881). Ks.J. Wichern bardzo troszczył się o wychowanie swych podopiecznych. Chciał, aby dzieci czuły się jak w rodzinie, aby zmienić wystrój sali i wprowadzić nastrój sprzyjający modlitwie. Sporządził zatem szczególny wieniec. Na obrzeżu koła o średnicy 2 metrów umieścił 24 małe świeczki. Każda miała być zapalana w kolejny zwyczajny dzień Adwentu. Wokół tego wieńca podopieczni ks. Wicherna gromadzili się codziennie na wspólne spotkania, modlitwę i śpiew. Pomysł ks. Wicherna został przeniesiony do innych miast w Niemczech. W Adwencie wokół wieńca głoszono adwentowe rozważania, gromadzili się ludzie słuchać poselstwa o nadchodzącym Zbawicielu. Przy wieńcu spotykała się rodzina, aby się modlić i śpiewać adwentowe pieśni. Po czasie ks.Wichern zmienił trochę wygląd wieńca. Zamiast 24 świec umieszczał tylko cztery, oznaczające cztery niedziele Adwentu. Zwyczaj sporządzania wieńca adwentowego w kościołach i w domach rozprzestrzenił się bardzo szybko w całych Niemczech, a potem podbił Europę i cały świat.

Wieniec adwentowy posiada bogatą symbolikę: światło, zieleń i krąg, które oznaczają społeczność oczekującą w miłości i radości na przyjście Pana. 4 świece zapalane kolejno w następujące po sobie niedziele są znakiem czuwania i gotowości na przyjście Jezusa.

Wieniec adwentowy stoi w domach, bywa wieszany lub ustawiany w naszych kościołach – jest symbolem całej społeczności parafialnej oczekującej w radości spotkania z Chrystusem.

Dawny zwyczaj 24 symboli na wieńcu adwentowym zachował się w … kalendarzu adwentowym. Dobrze znają go dzieci. To plansza z okienkami na każdy dzień grudnia, kryjąca w każdym dniu jakąś słodką niespodziankę. Pierwsze takie kalendarze powstały w Niemczech w latach dwudziestych XX wieku, a od 50 lat zwyczaj ten przyjął się z powodzeniem również w wielu innych krajach. Największy kalendarz adwentowy znajduje się w centrum miasteczka Gengenbach na południu Niemiec – w 24 oknach historycznego Ratusza ukryte są bożonarodzeniowe obrazy.

Otwarta część referatowa miała miejsce bezpośrednio po nabożeństwie. Poświęcona była tematyce obchodów jubileuszu 500-lecia Reformacji. Jako pierwszy referat wygłosił Biskup Diecezji Elbląskiej – ks. dr Jacek Jezierski z Kościoła Rzymskokatolickiego na temat „Możliwości ekumenicznych obchodów jubileuszu 500-lecia Reformacji – optyka Kościoła Rzymskokatolickiego”. W dalszej części zabrał głos ks. dr nadradca Daniel Mourkojannis z Kościoła Ewangelickiego Północnych Niemiec, który mówił o organizacji obchodów w kontekście niemieckim. Na zakończenie referat wygłosił ks. dr hab. Marcin Hintz, który mówił o możliwości ekumenicznych obchodów Jubileuszu z punktu widzenia Kościoła E-A w RP.

Po przerwie obiadowej członkowie Synodu wzięli udział w zamkniętej części obrad, podczas której dokonano wyboru kuratora Diecezji Pomorsko-Wielkopolskiej. Wybory przeprowadził Wiceprezes Konsystorza p. Adam Pastucha, a przewodniczył Radca Konsystorza p. Korneliusz Glajcar. Kuratorem diecezjalnym została p. Izabela Główka-Sokołowska z PEA Koszalin. Po zakończeniu obrad synodałowie mieli okazję zwiedzić nowo wybudowane Luterańskie Centrum Parafialne.

Przy okazji odbywającego się synodu diecezjalnego delegaci poszczególnych parafii dostarczyli do Bydgoszczy paczki przygotowane w ramach akcji charytatywnej „Prezent pod choinkę”. Na fotografii efekt przeprowadzonej akcji w naszej diecezji.

Muzyka i Słowo – 16 listopada (niedziela) godz. 17.00
\”Solidarność a grzech nasz powszedni\” – ks. Marek Loskot

Oprawa muzyczna: Jakub Kwintal – organy i Marcin Tarnawski – skrzypce
Kościół Ewangelicko – Augsburski, ul. Warszawska – Plac Zbawiciela